Hoş geldiniz!
Sol menüden kategori seçip içeriklere geçebilirsiniz.
Bu sitedeki yazılar aksi belirtilmedikçe ve ticari amaç dışında izin almadan ve kaynakça gösterilmeden her türlü sesli, görsel, işitsel, dijital ortamda, bilgisayar ortamında kullanılabilir, fotokopi yoluyla dahil Kopyalanabilir, Çoğaltılabilir, Dağıtılabilir.
… Türk Dünyası Presbiteryen Kilisesi reform ilahiyatını ve presbiteryen yönetim biçimini benimsemiş bir mezhep olup, dini uygulamalarında öncelikli olarak türkçe lisanını kullanmayı benimsemiştir.
bu anlamda tek bir milliyetin değil, türkçe konuşan ve ibadetlerini türkçe olarak sürdürmek isteyen bütün hristiyanların kilisesidir. cemaatimiz genelde ikinci bir lisan konuşuyor olsa da müşterek lisan türkçe’dir. bu anlamda Türk Dünyası mezhebi olarak dünyanın herhangi bir yerindeki türkçe konuşan hristiyanlara ruhani hizmet götürmek; onlara ilahiyatımıza ait kaynaklar ulaştırmaya çalışmak ve ibadet hizmeti götürmeye çalışmak ana misyonumuzdur. ancak bütün bu hizmetleri yaparken kilisemiz yerel cemaatin bulunduğu coğrafyayı, kültür ve gelenekleri dikkate alır.
bu web sitesinin kuruluş amacı da Türk Dünyası Presbiteryen Kiliseleri olarak dünyanın herhangi bir yerinde yaşayan ve toplanacak kilisesi olmayan hristiyanların bize kolayca ulaşmasını, dünya presbiteryenleri ile haberleşmesini, dua ve hizmet birliği içinde olmasını sağlamaktır.
… eğer tek bir ismin altına koymak gerekirse Presbiteryen Kilisesi de bir Protestan Kilisesidir.
protestanlık başta avrupa olmak üzere ABD, Çin, Avustralya dahil bir çok dünya ülkesindeki yaygın bir hristiyan mezhebi olup kendi içinde değişik kolları olan bağımısz bir mezheptir.
protestanlık, reform döneminde M.Luther ve J.Calvin gibi önderlerin başlatıcısı olduğu; merkezi bir yönetimi kabul etmediği için de bir episkopos çatısı altında da toplanamayan bir mezheptir.
presbiteryen kilisesini diğer protestan kiliselerden ayıran belirgin özelliklerden biri, inanç açıklaması ve ilmihali (katekizm) olan bir mezheptir. ekümenik inanç açıklamaları yanında reform kilise babalarının yazdığı Belçika İnanç Açıklaması, Heidelberg İlmihali, Westminster İnanç Açıklaması ve ilmihalleri, Dort Kanonu gibi açıklamaları Kutsal Kitap öğretilerinin özetleyen açıklamalar olarak kabul eder –bu şekilde neye inandığını ya da neye inanmadığını soran herkese açık bir şekilde beyan etmiş olur; kilisede görev alacak kimseler bu inanç açıklamaları ile yetiştirilir.[1]
diğer yandan elçisel kilisenin kurumsal yapısını kilise için kelami tek model kabul ettiğinden (Elçilerin İşleri 15) episkoposlar (presbiterler) ve dyakonlardan oluşan bir yapılanma içinde varlığını devam ettirir.[2] böylece “ihtiyar heyetli” anlamında “presbiteryen” yönetimi benimsemiştir.
… bu anlamda “kilise” dediğimizde üç belirgin özellik göze çarpar:
–Kelam
(Eski Ahit ve Yeni Ahit kitapları Tanrı’nın kutsal ve ilahi Sözü olarak okunur; Müjde, Tanrı’nın değişmez Sözü olarak ilan edilir; mezmurlar, ilahiler, ruhsal ezgiler ile dua ve tapınma sunulur ve Tanrı Sözü vaaz edilir)
–Sakrament
(Rab’bin Sofrası ve Vaftiz sakramentleri doğru bir şekilde verilir ve layık bir şekilde alınması sağlanır)
–Disiplin
Kurtarıcı Rab İsa (Yeşua) Mesih hem Kral ve hem de kilisenin Başı olarak Tanrı Sözü olan Kutsal Kitap içinde açıklanmış olan öğretiler doğrultusunda Müjde’nin yetkisini uygulaması için kilisesini görevlendirmiştir. Tanrı’nın yüceliği, Mesih’in onuru ve Müjde’nin kutsal tanıklığını yanında kilisenin paklığını korumak için disiplin uygulanır.
“kilise” dediğimizde göze çarpan bu üç özellik yanında “Mesih’te birlik ve Mesih’te paydaşlık” ile gözle görünen kilise olarak herhangi bir kurumsal yapılanmadan kendisini “Mesih’in yeryüzündeki diri bedeni” olarak ayırır; ve bu şekilde Mesih’teki eskatolojik birlik ve paydaşlığını şimdiki zamanda yaşamaya ve bir anlamda kutlamaya devam eder.
… “Mesih’te Birlik ve Mesih’te Paydaşlık” ile demek istediğimiz şey de (Efesliler 4:7-16; 2:13-18; Koloseliler 1:12-14) inanç açıklamamıza uygun olarak şöyledir:
I./
kutsal bir korku, saygı ve sevgiyle hizmet edip
dua, tapınma ve tanıklık sunduğumuz;
ve Kurtarıcı Rab Mesih’in gelişine kadar
nefes aldığımız her an için
bu dünyaya lütfettiği sağlayışının desteğine güvenerek;
insan için imkansız olan her şeyin
kendisinde mümkün olduğu;
Tek olan;
kendisini Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’ta açıklayan
yaratan ve kurtaran RAB Tanrı’nın adıyla
açıklayıp ilan ederiz:
tek bir Hristiyan olarak
Mesih ile olan kişisel birleşmişliğimizin[3]
ve Mesih ile olan kişisel paydaşlığımızın
Hristiyanların birbiriyle birlik ve paydaşlığını gerektirdiğine;
ve böylece
Tanrı’nın Krallığının dünyada daha görünür olduğuna;
Mesih’e olan imanla
gökteki hazine ve armağanların
bize bağışlandığı gibi,
Mesih’teki lütfu tatmış kimseler olarak
bize bağışlananı
diğer Hristiyanlara hizmet, dua ve teşvik yoluyla
paylaşmayı bir bereket kabul ederek;
ve Mesih’in yeryüzündeki ruhani bedeni olan kilisede
görevli kimseler olarak[4]
mevcut konumumuzun
Mesih tarafından kiliseyi yönetmek
ve kiliseyi geliştirmek üzere belirlendiğine;[5]
böylelikle kilisenin kendi içinde
ve diğer kiliselerle
sevinçli bir birlik ve paydaşlık
ve alçakgönüllü bir diyalog içinde
devam etmesi gerektiğine;
Mesih ile olan paydaşlığımızın
ve Mesih ile olan kişisel birleşmişliğimizin
yeryüzündeki bütün kilise topluluklarını
bir bedenin üyeleri olarak birleştirdiğine;[6]
Mesih’in,
bizleri Kelami bütün gerçeklerde donatmak üzere
ölümü yenerek göklere yükseldiğine;[7]
“Bensiz hiçbir şey yapamazsınız!” diyen
Mesih’e bakarak[8]
Kutsal Kitap imanında
Mesih’in bedeninin birer üyesi[9]
ve Kurtarıcı Rab İsa’nın mesh edilişini paylaşanlar[10] olarak,
birlik ve paydaşlık olmadan
O’nun ismini dünyaya açıklama,[11]
kendimizi yaşayan bir şükran kurbanı olarak O’na sunabilme,[12]
ve pak düşüncelerle
günaha ve şeytana karşı durabilme[13]
ve hatalardan kaçınabilme sorumluluklarımızı
layık bir şekilde yerine getiremeyeceğimize;
tek başına bir Hristiyanın
dünya karşısında güçsüz olduğuna,[14]
Mesih’te bize bağışlanmış olan her şeyin[15]
bizi O’na bağımlı kıldığı gibi,
O’na inanmış diğerleri ile de
bizleri birlik ve paydaşlığa getirdiğine;[16]
hem tek bir inanan kişi olarak
Mesih’teki bedene ait olmamız
ve hem de görünen bir kiliseye bağlı olarak
Mesih’le olan birlik ve paydaşlığımızın,
Mesih’teki diğer üyelerle sürmesi gerektiğine;
Müjde’yi kabul etmekle
birlik ve paydaşlığı korumak,
savunmak, devam ettirmek
ve güçlendirmek için çağrıldığımız gibi,
bunun dünyasallığın saldırısından korumak üzere
devam etmesi gereken bir gereklilik olduğuna;
Kutsal Ruh’un
bedende bir eksiklik olmasın diye,
dilediği üyelere dilediği şekilde armağanlar vererek[17]
kilisenin birliğini ve bütünlüğünü güçlendirdiğine
ve Mesih’in bedenindeki hiç bir üyenin önemsiz olmadığına;
bir kilisede imanda büyüme ve derinleşme için
her üyenin katkısının yanında;[18]
birbirimizde olan farklı armağanları keşfetmek
ve geliştirmek üzere
kiliseler arası diyalogun gerektiğine
ve Hristiyan hayatının böylece şekillendiği gerçeği ile,
bir zamanlar sıradan ve değersiz kullarken[19]
Mesih’te yeni bir insanlığı meydana getirmek üzere
paha biçilemez bir değer ile
satın alınmış olduğumuza;
ve Mesih’in bedenindeki
farklı üyeler olarak
bir araya toplandığımızda
Tanrı’nın kurtarışının ve lütfunun zenginliğinin
daha güçlü bir şekilde göründüğüne;
ve iman hayatını belirleyen ölçünün sevgi olduğuna,[20]
hep birlikte tattığımız Tanrı sevgisinin
dünyaya verilebilecek en güçlü tanıklık olduğuna;
ilk düşüş ve günahla gelen isyankarlığın
Tanrı’ya ve insana karşı nefreti getirdiğine,[21]
Tanrı’yla paydaşlık içinde yaşamanın
ve bunun neticesinde
Tanrı halkı ile birlik ve paydaşlık içinde olmanın,
suretinde yaratılmış olduğumuz Tanrı’dan kaynaklandığına;
“Tanrı’yı arayan kimse yok” diye öğreten Kutsal Yazılara göre[22]
insan ile Tanrı arasında[23]
ve aynı zamanda insan ile insan arasında[24]
günahın bir duvar olduğuna;
kıskançlık ve egemenlik hırsıyla[25]
her kötülük, şiddet, savaş ve çekişme,
öfke, gurur, düşmanlık ve nefret ile dolu bu dünyada,
esenlik ve kurtuluşun
Kurtarıcı Rab Mesi’te olduğunu ilan etmek üzere
inananların birlik ve paydaşlığının
dünyaya verilebilecek Kelami tek cevap olduğuna;
Mesih’in çarmıhının
Tanrı ve insan arasına barışıklık getirdiğine[26]
ve böylece tek tek her bir Hristiyanın
Mesih’te birleşmiş olarak[27]
diğer iman kardeşleri ile
birlik ve paydaşlık içinde olmasının
Mesih’in başkahinsel duasına vermemiz gereken bir cevap olduğuna;[28]
ve aynı zamanda Tanrı sevgisinin
ve Mesih’te bağışlanan kurtuluşun
inananların birlik ve paydaşlığı yoluyla
dünyada daha da görünür olduğuna;
birlik ve paydaşlığın,
yaratan ve kurtaran Tanrı’nın lütufkar sevgisini
Hristiyanların kilisede yaşayıp
kilise aracılığı ile dünyaya gösterebileceği
bir değer olduğuna;[29]
ve bunun aynı zamanda
Mesih’e bağlılığın bir işareti olduğu gibi
Müjde’nin dünyaya ilanı için
yeterli bir cevap olduğuna;[30]
Tanrı’nın gökteki Krallığı ile[31]
bu krallığın yeryüzündeki kilise ile ilişkisinde
inananların birlik ve paydaşlığının bağlayıcı bir unsur olduğuna;
Tanrı’yla barışmış kimselerin
sadece dünya ile barışıklık içinde yaşamaları değil,
birbiri ile birlik ve paydaşlık içinde yaşamalarının gerektiğine;
ve böylece
“RAB'bindir yeryüzü ve içindeki her şey,
Dünya ve üzerinde yaşayanlar” diyen Kutsal yazılara göre[32]
birinin başarısının diğerlerine teşvik olduğuna,
birinin kaybının diğerlerinin kaybı olduğuna;
RAB’bin Krallığı için bir başkasının attığı her adımın
RAB’bin yeryüzündeki aziz kilisesine konan yeni bir taş olarak
[birlik ve paydaşlık yoluyla]
sevinçle karşılamayı öğrenmemiz gerektiğine;
gerek kiliseler olarak
gerekse Mesih’teki hizmetkarlar olarak
Kelamı anlama, yaşama, yorumlama ve öğretme,
kiliseyi yönetme ve yapılandırma,
sakrament, disiplin ve atama,
dua ve tapınma gibi diğer bütün konularda
birbirimizin farklılıklarını
Mesih’teki sevgi ile karşılamaya;
her zaman
birbirimizden öğreneceğimiz şeyler olduğunu
alçakgönüllülükle kabul ederek;
birbirimizin hatalarından ve başarılarından
ve bunun yanında birbirimizin bilgi ve tecrübelerinden
öğreneceğimiz şeyler olduğunu bilerek,
birbirimize dua ve teşvik için destek olarak;
birbirimizin zayıflıklarını sevgiyle örterek[33]
ve birbirimizdeki erdemleri geliştirerek;[34]
inananların Mesih ile birleşmişliğinin bir gereği olarak
bu şekilde dünyaya
“Mesih’teki Birlik ve Mesih’teki paydaşlık” hakkında
güçlü bir mesaj verebilmenin gerekliliğine;
bu anlamda içinde bizim olmadığımız
ya da katılmadığımız,
kiliselerimizden farklı
ama kutsal elçisel ve evrensel imana bağlı olan bütün kiliseleri
Mesih’in yeryüzündeki ruhani bedeninin bir parçası olarak
görmeye ve böyle kabul etmeye;
“çağrımızdan doğan tek bir umuda çağrıldığımız gibi,
bir beden,
bir Ruh,
bir Rab,
bir iman,
bir vaftiz,
her şeyden üstün,
her şeyle ve her şeyde olan
Tanrımız ve Babamız bir” gerçeğinden yola çıkarak,
birbirimizde olan güzellik ve zenginlikleri
kendi miras ve zenginliğimiz olarak görebilmeye;
inanan her kişinin
diğer kiliselerin, görevlilerinin ve cemaatinin
donatılmasına gayret ederek
Mesih’teki bütün Tanrı halkının ruhani hayatını
olabilecek en yüksek seviyeye çıkarmak için
kendi bilgi, armağan, tecrübe ve dualarıyla
birlik ve paydaşlığı desteklemesi gerektiğine;
bir kilisenin diğer bir kilisenin iç işine
ve kararlarına
-bize sorulmadıkça
veya tavsiyemiz istenmedikçe karışmadığımız-
müdahale etmeden,
ya da yargılamadan,
ya da tartışma konusu yapmadan;
bir disiplin ya da bir mahkeme
ya da bir toplu hareket mekanizması olmayı amaçlamayarak;
tek bir bedenin üyeleri olduğumuz bilinciyle
birlik ve paydaşlık için
zaman zaman bir araya gelebilmenin gerekliliğine;
yürekte ve düşüncede
bizi Mesih’e bağlayan her gerçeğin
inananları birbirlerine yaklaştırdığına
ve bu yüzden
Hristiyanlar olarak kiliseler arasında
diyalog ve uzlaşma içinde olmanın bir bereket olduğuna;
sonsuz bir birlik ve paydaşlığı yaşamak üzere[35]
Mesih’in gücüyle bir gün,
Mesih’in görkemli (kutsal) bedenine benzer olan
yeni bedenlerimizle,[36]
tam mükemmel kutsanmışlığı alarak[37]
bütün yaratılış üzerinde sonsuzluk boyunca
Mesih’le hüküm sürmeye mesh edilmiş[38] olduğumuzun
bu dünyadaki işareti olan
birlik ve paydaşlık olmadan
sonsuz yaşam sevincini
şimdiden tam güçlü bir şekilde yaşayamayacağımıza;[39]
Kilisenin başı olan Kurtarıcı Rab Mesih ile,
Kutsal Ruh aracılığıyla
iman yoluyla birleşmiş olduğumuzu daima hatırlayarak,[40]
ortak hedefimiz olan Mesih benzerliğinde ilerleyebilmek için
gerekli olan donanımlarda
birbirimizi güçlendirmeye daima ihtiyacımız olduğuna;
tek tek her bir inanan kişinin
(Mesih ile; Mesih aracılığında),
O’nun lütufunda, acılarında ve ölümünde,
O’nun dirilişinde ve yüceliğinde
Mesih’te birlik ve paydaşlık[41] içinde olduğuna;
bu yüzden
inananların da birbirlerine sevgiyle bağlı olarak,
Mesih’te armağanları ve lütufları birlikte paylaştıklarına;[42]
düşüncelerimizle, işlerimizle ve sözlerimizle,
Hristiyanların birbirlerinin iyiliği için çalışmaları gerektiğine;[43]
dua ve tapınma dahil olmak üzere
kendimizin ruhsal gelişimine katkıda bulunan her şeyde
Mesih’teki diğer kardeşlerin iyiliğini gözetmek
ve bunu her zaman korumanın[44] gerekliliğine;
diğer yandan
gerek tek bir Hristiyan kişi
gerekse tek bir kilise olarak
zengin bir dua ve tapınma hayatının
birlik ve paydaşlıkla gelişip devam edebileceğine
bu yaşamda Mesih’teki yenilenmemizin[45]
sonsuzlukta alacağımız tam kutsanmışlığın bir turfandası olduğuna,
Mesih’in sahip olduğu tüm yüceliğe
hep birlikte şimdiden paydaş olduğumuza;[46]
en yüce göklere girmeyi beklediğimiz[47]
bu ölümlü hac yolculuğu boyunca
Tanrı sevgisinin,[48]
Kutsal Ruh’taki esenlik, sevinç ve yüceliğe erişme umudunun[49]
birlik ve paydaşlıkla daha da güçlendiğine
ve dünyanın gözünde daha da görünür olduğuna inanıyoruz. amin.
öyle ki,
bizde Mesih yücelsin ama bizler küçülelim;
öyle ki,
birey olarak kendimiz değil
“Mesih’in tek kutsal evrensel ve kutsal elçisel kilisesi”
Tanrısayarlığın, kutsallığın, bağışlayıcılığın,
şifanın, kutsal armağan ve kutsal meyvelerin,
koruma, kutsama ve kurtuluşun yeri olarak parlasın. amin.
II./
bizleri Kutsal Üçlübir Tanrı’da
birlik ve paydaşlık için bir araya getiren
Mesih’in tek kutsal evrensel ve kutsal elçisel kilisesi olarak
imanımızın esasları bunlardır:
II.a./ Tek Tanrı
Kutsal Kitap'ın tanıklığına dayalı olarak
ve kutsal babaları izleyerek,
onların açıklamaları ile bizlere ulaştığı gibi,
hep birlikte tek bir ağızdan,
insanlara tanımalarını
ve kurtulmaları üzere öğrettiğimiz;
ebedi,
kavranılamayan,
gözle görülemeyen,
anlaşılamayan,
değişmeyen,
varlıkta ve yetkinlikte sınırsız,
her şeye gücü yeten,
diri ve gerçek olan;
her şeyi en doğru ve değişmez olan isteğine göre
kendi yüceliği için yönetip yönlendiren;
bilgelikte ve kutsallıkta yetkin,
en bağımsız,
en sevecen,
en lütufkar,
en merhametli,
en sabırlı,
iyilikte ve gerçekte bol,
günahları, suçları ve kötülükleri bağışlayan;
hükümlerinde en adil ve en korkunç,
her türlü günahtan nefret eden,
suçluyu asla haklı çıkarmayan,
her iyi şeyin kendisinden taştığı
ve Tanrı diye çağırdığımız
tek bir ruhsal varlığa;
tüm yaşamı,
yüceliği,
iyiliği
ve bereketi kendinde bulunduran;
tümüyle kendine yeterli
ve yarattığı hiçbir şeye gereksinimi olmayan,
tüm var oluşun tek kaynağı,
sözlerinde, işlerinde ve buyruklarında en kutsal,
içtenlikle kabul edilip güvenilmesi gereken;
bütün kalbimizle sevgiye, korkuya, saygıya
ve tapınılmaya layık;
her şeyin sebebi, başlangıcı ve kaynağı olan
yaratıcı Baba'ya,
Baba'nın Sözü, hikmeti ve görünümü olan
kurtarıcı Oğul'a,
Baba'dan ve Oğul'dan çıkan ebedi güç ve kudret olan
kutsayan Kutsal Ruh'a inanıyoruz. amin.
II.b./ Kutsal Üçlübir Tanrı
Hristiyan imanı gereği,
Üçlü Birlik içinde her kişinin
ayrı ayrı Tanrı ve Rab olduğunu ikrar etme yükümlülüğü ile;
Tanrısal özyapıda bir,
görkemde eşit,
yücelikte sonsuz;
Baba tek bir Kişi olarak
Oğul başka bir Kişi olarak,
Kutsal Ruh başka bir Kişi olarak;
yaratılmamış ve anlaşılmaz Baba,
yaratılmamış ve anlaşılmaz Oğul,
yaratılmamış ve anlaşılmaz Kutsal Ruh'a;
ebedi ve her şeye kadir Baba,
ebedi ve her şeye kadir Oğul,
ebedi ve her şeye kadir Kutsal Ruh'a;
buna rağmen hepsi üç farklı değil,
tek yaratılmamış, tek anlaşılmaz,
tek ebedi, tek her şeye kadir Tanrı'ya;
Baba nasıl Tanrı ve Rab ise,
Oğul'un Tanrı ve Rab,
Kutsal Ruh'un Tanrı ve Rab olduğuna;
buna rağmen üç farklı Tanrı ve Rab değil,
hiçbir şeyden gelmemiş,
yaratılmamış, doğurulmamış,
oluşturulmamış tek bir Tanrı Rab'be;
hiç bir kişinin diğerinden önce ya da sonra gelmediği,
hiç bir kişinin diğerinden üstün ya da aşağı olmadığı,
tüm üç kişinin aynı derecede sonsuz
ve aynı derecede eşit olduğu
Üçlük'teki Birliğe
ve Birlik'teki Üçlüğe iman ile tapınmaya inanıyoruz. amin.
II.c./ Yaratılış ve Kurtarılış
yeri ve göğü,
görünen ve görünmeyen her şeyin yaratıcısı,
her şeye kadir tek Baba Tanrı'ya inanıyoruz.
bütün çağlardan önce Baba'da olan
Tanrı'dan Tanrı,
Işıktan Işık,
Gerçek Tanrı'dan gerçek Tanrı,
kendiliğinden var olan,
yaratılmamış,
Baba ile aynı özden olan,
her şeyin O'nun aracılığı ile yaratıldığı,
yüceliğinden soyunup
insan özünden olarak
biz insanlar ve sonsuz kurtuluşumuz için göklerden gelen,
Kutsal Ruh ve Bakire Meryem'den
gerçek bir insan bedenine sahip olaraktan
vücut bulup insan olan;
Tanrılıkta ve insanlıkta tam,
Tanrılığında Baba ile tek özden,
aynı zamanda insanlığında bizimle tek özden,
günah hariç her yönden bizim gibi;
karışmaksızın, değişmeksizin,
bölünmeksizin, ayrılmaksızın,
iki doğa ile tanınan;
parçalanmadan ya da ayrılmadan
her bir doğanın karakterini korunduğu,
doğalarının üstünlüğünün birbirini bozmadığı,
hem gerçek Tanrı
hem de düşünebilen,
canı ve bedeni olan gerçek insan;
kadim peygamberlerin hakkında söylediği gibi;
Pontius Platus zamanında acı çekerek çarmıha gerilen,
ölüp gömülerek ölüler diyarına inen,
Kutsal Yazılar uyarınca üçüncü gün dirilerek
göğe yükselip Baba'nın sağında oturan
Tanrı Oğlu tek Rab İsa Mesih'e inanıyoruz.
Kurtarıcı Rab Mesih'in bize öğrettiği üzere
dirileri ve ölüleri yargılamak için
görkem içinde tekrar geleceğine;
ve o günde
bütün insanların
ya sonsuz yaşamı almak,
ya da sonsuz yargıyı almak için
yaptıkları [işler] için hesap vermek üzere
bedenleri ile tekrar dirileceğine
ve O'nun krallığına hiç son olmayacağına;
Baba ve Oğul'dan gelen, Rab olan, hayat veren,
Baba ve Oğul'la birlikte tapınılıp yüceltilen,
peygamberler aracılığı ile konuşmuş Kutsal Ruh'a;
tek kutsal evrensel ve kutsal elçisel kiliseye,
azizlerin birlik ve paydaşlığına inanıyor,
günahların affı için tek bir vaftiz tanıyor,
ölülerin bedenleri ile dirilişini
ve sonsuz yaşamı bekliyor,
ve bu evrensel (katolik) iman dışında
kurtuluş olmadığına inanıyoruz. amin.
[1] detaylı araştırma için web sitemizdeki “kütüphane” linkindeki ‘PRESBİTERYENLER NEYE İNANIR?’ ve “‘PRESBİTERYEN KİLİSESİ” NE DEMEKTİR?’” kitaplarına bakabilirsiniz.
[2] bu görevliler topluluk önünde yapılan bir “atama töreni” ile göreve başlar.
[3] I.Korintliler 10:17, Romalılar 12:4-5, I.Korintliler 12:12, Galatyalılar 3:28, Efesliler 4:13
[4] Efesliler 4:11-12
[5] Efesliler 4:8-12
[6] I.Korintliler 6:17
[7] Efesliler 4:7-10
[8] Yuhanna 15:4-6
[9] I.Korintliler 12:12-27
[10] Yoel 2:28, Elçilerin İşleri 2:17, I.Yuhanna 2:27
[11] Matta 10:32; Romalılar 10:9, 10; İbraniler 13:15
[12] Romalılar 12:1; I.Petrus 2:5, 9
[13] Galatyalılar 5:16, 17; Efesliler 6:11; I.Timoteyus 1:18-19
[14] Romalılar 7:18; I.Korintliler 26-31; 4:7; II.Korintliler 3:5; 4:7; 12:7-10; Vahiy 3:17-18
[15] Koloseliler 2:10
[16] Efesliler 4:13, 16
[17] I.Korintliler 12:11, 18-25
[18] I.Korintliler 12:25-26
[19] Romalılar 11:30, Efesliler 2:1-3, 12, Koloseliler 1:21, Titus 3:3
[20] I.Yuhanna 2:10-11; 3:11, 14-18; 4:20-21
[21] Efesliler 2:1-3
[22] Romalılar 1:21-25; 3:11-18
[23] Koloseliler 1:21, Romalılar 5:10
[24] Titus 3:3
[25] Tekvin 4:1-8, 23-24; Markos 10:42
[26] II.Korintliler 5:18-19
[27] Efesliler 2:14-18
[28] Yuhanna 17:20-23
[29] Yuhanna 17: 20-23
[30] Yuhanna 14:20; 17:21
[31] Matta 6:33; 13:44-46
[32] Mezmur 24
[33] I.Petrus 2:18, Süleymanın Meselleri 23:22, Tekvin 9:23
[34] İbraniler 13:7, Filipililer 3:17
[35] Yuhanna 17:21, Efesliler 2:5-6, Yuhanna 17:24
[36] Eyüp 19:25-26, I.Korintliler 15:20, 42-46, 54, Filipililer 3:21, I.Yuhanna 3:2
[37] Yuhanna 17:24; 17:3; I.Korintliler 2:9
[38] Matta 25:34; II.Timoteyus 2:12
[39] Yuhanna 17:3, Romalılar 14:17, II.Korintliler 5:2-3
[40] I.Korintliler 6:17, Yuhanna 10:28, Efesliler 5:23, 30
[41] I.Yuhanna 1:3, Efesliler 3:16-19, Yuhanna 1:16, Efesliler 2:5-6, Filipililer 3:10, Romalılar 6:5-6, II.Timoteyus 2:12
[42] Efesliler 4:15-16, I.Korintliler 12:7; 3:21-23, Koloseliler 2:19
[43] I.Selanikliler 5:11, 14, Romalılar 1:11-12, 14, I.Yuhanna 3:16-18, Galatyalılar 6:10
[44] İbraniler 10:24-25, Elçilerin İşleri 2:42, 46, İşaya 2:3, I.Korintliler 11:20 (Elçilerin İşleri 11:29-30, II.Korintliler 8-9)
[45] II.Korintliler 3:18
[46] Efesliler 2:5-6
[47] II.Korintliler 5:1, 6, 8, Filipililer 1:23, Elçilerin İşleri 3:21, Efesliler 4:10
[48] Romalılar 5:5
[49] Romalılar 5:1-2; 14:17